Het zij zo

"Het zij zo" was haar reactie op mijn schuldbekentenis.
Daardoor moest ik denken aan onverdoofde
En tevens ongesterilliseerde vrouwenbesnijdenis

Want grote schaamlippen had ze wel
Maar er was nog niet veel terecht gekomen
Van het al om bekende kegelspel

Ik heb best wel een beetje geduld
Maar als ik na twee maanden
Je kutje nog niet heb gevuld
Dan is er toch iets aan de hand
Of vind je seks soms ook "schijtirritant?"

Net als mijn behoefte om af te spreken
Die zich toch moest openbaren
Net als voedsel in de hamsterweken
Leek jij daarentegen je verlangen op te sparen

Niets kon je met humor afwenden
Alles vormde voor jou een bedreiging
Ik zag het meer als een handreiking
Van iemand die jou nog niet goed kende

Dat doe ik nu een beetje meer
Het deed dan ook wel een beetje zeer
Om te ontdekken
Dat je een ziel hebt
Met een aantal schimmelplekken

Toch ben ik nieuwsgierig
Is er nu ook een stukje van jouw hart dood
En hield je je gewoon groot
Of hield je me aan het lijntje
En was het voor jou allemaal maar een geintje

Het maakt niet uit
Ik heb er een punt achter gezet
Hoop dat je blij bent
Met je ongeconsumeerde booschappenpakket

"Het zij zo"
Wat is eens was is nu geweest
Waar jij was zit nu een klein wondje
Dat alleen met seks en drugs geneest

Dit was mijn perspectief op het verhaal en voor degenen die het niet lezen willen, ga dan als de sodemieter van mijn blog af.

Like Youthful Zealous Activists

Sluik haar en een gulle lach. Een mooi lichaam waar ik aan zitten mag. Mooie foto’s om naar te kijken en om van te bezwijken en het enige wat ik kan doen is zeiken. Zeiken dat ik haar nooit zie of ‘echt’ spreek en eerlijk toegegeven ik ben ook maar een leek. Vooral als het gaat om omgangsvormen, het respecteren van andermans waarden en normen. Ik heb het vanavond kapot gemaakt en sinds zij mijn vriendin was, heb ik haar niet meer aangeraakt. Zelfs niet vanmiddag toen ik haar even zag, we zeiden amper ‘doei’ en ‘dag’ en weg was ze weer. ‘Doei, dag en tot de volgende keer’. Althans dat dacht ik vanmiddag nog, maar vanavond ontpopte zich mijn ware aard, dat vies vuil kankerjoch. Ik zal haar nooit meer zien, dat lieve meisje van negentien. Die lieve meid, door mezelf ontnomen door mijn eigen labiliteit. Desondanks heb ik iets belangrijks geleerd, verlangen krijg je er niet uit gemasturbeerd en geloof me, ik heb het geprobeerd.

Niet iedereen die dit leest, zal weten waar dit bericht precies over gaat. Dat maakt niet echt uit, want ze is nu slechts verworpen tot een mooi citaat. Een anekdote over wat eens is geweest. Ik wil daar graag alle verantwoordelijkheid voor opnemen, ik ben nu eenmaal een man van extremen. Iemand die zijn gevoelens enkel in rijm kan uitdrukken, maar daarmee tevens gedoemd is om te mislukken. Ik kon niet met haar praten en volgens de reclame begint dan het haten. Al haatte ik je niet en ik hoop dan ook dat je inziet dat ik niet ben geboren als een zeurpiet. Normaal ben ik heel positief, empathisch en een beetje lief. Jij hebt het slechtse in me naar boven gebracht, maar daarvoor geef ik alleen mezelf de schuld, want ik maakte alle tumult. Schiet me nu maar lek, want ik ben hartstikke gek. Gek omdat ik je heb laten gaan, mezelf in de kou heb gezet en heb laten staan. Ik kan nu wel huilen, want dat is het logische gevolg van ruilen. Ik heb je geruild voor niets, alles voor Auschwitz.

Gelukkig is er morgen weer een dag, mag ik lekker op mijn werk staan met een gemaakte lach. Ik hoop dan dat je het toch nog gezellig hebt gehad op je afscheidsfeest en dat je mijn achterlijke acties een beetje snapt op het moment dat je dit leest. Aan de andere kant, als je me een klootzak vind, wil ik ook niet dat je er doekjes om wind. Nagel me dan alsjeblieft aan de schandpaal en scheld me uit in iedere mogelijke taal. Kom dan met rotte tomaten naar me toegerend, want ik begrijp dat je in alle staten bent. Ik zou namelijk hetzelfde doen, want het enige wat ik wilde was seks, liefde en een zoen.

Tanden/afleidingsmanoevre

Al sla je al mijn tanden uit mijn bek
Een beugel staat me toch niet zo gek
Die heb ik namelijk een tijd gehad
Net als de gelaarsde kat

Die ging er trouwens wel altijd erg prat
Op. Maar ik kwam er niet aan,
Wat hij wel altijd graag wou
En als hij mijn hand pakte zei ik:
"Kappen nou."

"Ik stamp die laars in je aars."
Waarna hij me verbaasd aan keek
Waardoor hij een beetje op een 'pussy' leek

Maar wat zei jij nou eigenlijk,
Met je gore tyfushoofd?
Oh je wilde mijn tanden uitslaan
Dan moet ik je helaas teleurstellen
Want dat heb ik net zelf gedaan
Haha!