Cavia

Er zat ooit eens een cavia op de batavia.
Dat is een boot van de VOC
De cavia had gedacht:
'Ik wil eigenlijk ook wel eens mee.'

Dus toen had hij zijn knapzak gepakt
En zijn koffers op zijn wagen bepakt.
Toen reed hij met zijn scheurijzer
Richting de haven,
Die zich bevond in een enclave
Dat wist 'ie niet,
Want hij was niet veel wijzer

Moest 'ie dus eerst door vreemd grondgebied
Maar dat weerhoudt onze cavia niet
Van het reizen op een handelsboot
Nee, denkt de cavia dan
Al wordt het godverdomme m'n dood.

Cavia's zijn helemaal niet gemaakt om over zee te reizen en ik wil dit zachtaardige diersoort echt niet misprijzen, maar soms hebben cavia's een overdadige behoefte om zichzelf te bewijzen. Dit kan vaak maar tot één ding leiden, door zelfoverschatting zichzelf in de vingers snijden. Dit laat zich vrij vertalen, als de rekening van het leven niet meer kunnen betalen, ofwel het loodje er bij neer leggen, nog wel iets willen, maar niet meer kunnen zeggen, de hemelpoort bezoeken, het schilderij des levens opdoeken, elders je geluk opzoeken, je eigen graf graven, niet meer aan de ontbijttafel op komen draven, een achterliggende betaling, een graat van een haring, een kogel in je kop, een bloedprop, een haarbal in je muil, een oneindige kuil, een wereldruil, je tanden op de stoep, je hart vol troep, je hersenen plat en verzopen als een rat. Achja, je weet hoe dat gaat.

Role-model

Iedereen heeft wel één of meerdere role-models. Iemand die zou ontkennen dat 'ie geen role-model(s) heeft, is gewoon een leugenaar. Ik heb er meerdere, omdat ik het risico niet wil lopen dat ik te veel op één persoon ga lijken. Nou zou dat niet meteen het directe gevolg zijn van het hebben van één role-model, but better save than sorry.

Ik moet het sinds vandaag helaas met een role-model minder doen. Role-models hoeven niet fysiek te sterven om niet langer de titel een role-model te kunnen dragen. Dit specifiek geval heeft op dit moment geen voorbeeld functie meer, die hij eerst wel altijd had. Ik ga overigens geen namen noemen, want dat zou 'ie misschien niet leuk vinden, maar wellicht dat de oplettende lezer er wel naar kan raden.

Het was al langere tijd aan de gang, mijn twijfel was reeds aanwezig en toen ik vanmiddag een mailtje van hem las was het over. Ik opende een bestandje van het mailtje wat een uitnodiging bleek te zijn voor een house-warming party en er stond een gedichtje bij. Een gedichtje dat ik hier niet ga quoten, want anders hebben jullie straks net als ik, het gevoel dat er de rest van de dag stront in je oren zit, mits je het hardop voorleest. Uit dat gedicht bleek dan weer dan het not you're ordinary house-warming party was, maar dat ze met een metafoor duidelijk probeerde te maken dat ze binnenkort een kind willen.

Een generatiekloof is snel gemaakt en ook al scheelt dat maar pak weg 7 á 8 jaar (hint) het voelt wel alsof ik een goede vriend ben kwijt geraakt. Het maakt me niet uit als iemand een kind wilt en dat op een debiele manier kenbaar wilt maken en daarmee overigens precies is waar 'ie zo lang op heeft zitten zeiken: een yup. Je weet wel, die bevolkingsgroep waar ik ook een uitgesproken mening over heb en misschien wordt ik er later zelf ook wel eentje, heb ik in ieder geval een role-model die me het heeft voorgedaan. You never know. En fin, ik snap niet dat je in één zomervakantie je leven om gooit en al je rock 'n' roll daardoor een grote farcé blijkt te zijn, maar misschien is dit alles inherent aan mijn bevooroordeelde interpretatie.

Niet dat je me veel keus laat, ik heb verscheidene malen contact met je gezocht, maar je mobiel deed het niet. Hoe weet je dan dat ik gebeld had? Na de zomervakantie deed je mobiel het opeens weer wel. Mja, ik heb geen zin om er lang bij stil te staan, maar het ruikt naar convenience.

Maar niet getreurd mensen, ik heb nog genoeg role-models.

Megalomaan

"Wie megalomaan is, ziet zichzelf als belangrijker of machtiger dan zijn omgeving of schrijft zichzelf bijzondere talenten toe." Deze quote is genomen van de gerenommeerde site Wikipedia, waar jullie allen waarschijnlijk wel bekend mee zijn.

Ik schrijf ook en ik probeer mijzelf daarmee ook bijzondere talenten toe te dichten/schrijven. Ik vind mijzelf daarentegen niet belangrijker of machtiger dan mijn omgeving. Voldoe ik dan wel aan de term 'megalomaan'. Ik weet het niet, maar ik hoop het wel, want het klinkt best goed; megalomaan. Megalomaan is naar mijn idee te vaak gebruikt in een populaire context, zoals de Amerikaanse band Incubus er in die context gebruik van gemaakt heeft. Zij refereren er naar als naar iemand die een 'te' grote ego zou hebben. Dat is zeer zeker niet het geval. In mijn ogen kan iemand niet genoeg ego hebben of kan zijn of haar ego niet groot genoeg zijn en wel om de volgende reden. Volgens Freud was een ego iets dat twee onderbewuste verlangen in bedwang hield, namelijk het seksuele verlangen en de woede die er in, volgens hem, ieder mens te vinden is. In dat perspectief is een ego een goed systeem die de balans bewaart binnen een mens zelf.

Hoe meet ik iemand zijn of haar 'populaire' , door Incubus in het lijf geroepe, ego eigenlijk? Ik kan alleen van mezelf inschatten hoe groot ik denk dat mijn ego is. Ik zal mijn ego dan naast een maatstaf moeten leggen. Die maatstaf bestaat dan waarschijnlijk uit de ego's die ik van mijn omgeving kan waarnemen. Na de ego's in mijn omgeving van dichtbij bestudeerd te hebben, kom ik tot de conclusie dat die van mij niet veel groter is dan die van anderen. Tot dusver moet ik dan ook tot de conclusie komen dat ik in de ogen van Incubus dus geen megalomaan ben. Toch schrijf ik mijzelf bepaalde bijzondere talenten toe. Ik moet misschien 'bijzonder' even nader verklaren. Bijzonder betekent exceptioneel of verregaand en nog wat andere definities. Ik, in mijn meest objectieve zelf, vind dat mijn schrijfkunsten met deze definities betiteld zouden mogen worden. (Wat een boel modale woorden zeg.) Dat gezegende te hebben, ben ik dan toch eenderde megalomaan.

Wilt u, als lezer zorgen dat ik een partiële megalomaan blijf dan dient u niet te reageren op dit bericht. Wilt u daarentegen mijn denkbeelden bevestigen en mij vertellen dat ik oprechte conclusies heb getrokken aangaande mijn schrijven, laat dit dan door middel van een berichtje aan mij weten.