Ik trek, u toch ook?

Ik trek mij regelmatig af. Op recensies in de krant, van artiesten die té vroeg bloeien en uiteindelijk maar één goede plaat uit zullen brengen. Op openbare werken die in het leven geroepen zijn om werklozen terug aan het werk te krijgen. Op ballen met glad achterover gekamd haar terwijl ze lachen als een beginnend korpslid struikelt terwijl hij met zes bier op zijn snufferd gaat. Op vijftienjarige meisjes met sneeuwschoenen en een jas met bontkraag, terwijl ze met vijf plastic tasjes door de P.C. Hooftstraat lopen in hartje zomer. Op schrijvers die pochen met het feit dat ze zijn vreemd gegaan achter de rug van hun inmiddels dode vrouw en er zelfs genoeg lef voor hebben om er ook nog óntzettend veel geld mee te verdienen. Op populisten die zonder blikken of blozen durven te verkondigen dat er een God bestaat en dat je dat moet respecteren, of te wel, niet mag ontkennen. Op mensen die anderen onderdrukken. Op mensen die mij er van weerhouden om te doen en te laten wat ik wil. Zoals al het voorgenoemde en nog veel meer.

JOB

Frikadellen-freak
Een dezer dagen
Eet je jezelf nog ziek

Ik en anderen
Zouden graag
Je appetijt
Willen veranderen

Maar aangezien
Je er nog van moet groeien
Zullen we ons er niet mee bemoeien

Beul, je bijl is bot

Beul, je bijl is bot

Geul, je geil is god

Als in, god bestaat niet,

Dus jouw geilheid evenmin

Maak maar tijd,

Maar maar zin,

Het maakt niet uit

Ik steek hem er toch niet in

Geile wijven

Die beklijven

In mijn hoofd

Maar ik heb jouw pretentieuse gezeik

Nooit gelooft

Net als vele anderen

Die er ook van overtuigd zijn

Dat er niets zal veranderen

Nee, je bent niet geil

Ondanks je mooie verhalen

Heb ik geen zin om je te palen

Geen zin om aan je kutje te likken

Of om met mijn lul

Tegen je baarmoederhals aan te hikken

Geen zin om aan je tepels te sabbelen

Om je muiltje aan mijn pik te zetten

In je tonnetje te grabbelen

Of om je met mijn ziektes te besmetten

Ik wil niet samen met jou zweet verdampen

Onze spieren simultaan laten verkrampen

Oh, heilige maagd,

Je hebt genoeg geklaagd

Over onbelangrijke dingen

Net zolang totdat ik me niet meer kon bedwingen

Dat ik het niet meer trok

Bij mezelf dacht:

“Wat is het toch een ontzettend saaie,

veels te schone sok.”

Toen dacht ik nog een keer

En toen wist ik het zeker

Ze moet gewoon

Een geilheidspacemaker

Mocht dat nog niet volstaan

En blijft ze aseksueel

Dan wil ik haar best kronen

Tot koningin van haar eigen luchtkasteel