Koning

Ik ben de heerser van mijn universum, ik ben de keizer van mijn rijk, ik ben de god van mijn religie en ik ben een nietsnut. Maar dat maakt niet uit. Dat laatste maakt helemaal niets uit, want het voegt niets toe aan de discussie, of de vaststelling van feiten. Ik ben een cavia. Het kan. Het kan omdat ik zeg dat het kan. Ik kan ook zeggen dat jij een brein hebt, ook al weet ik dat het niet zo is. Je hebt slechts een machinietje in je hoofd, die impulsen processeert en die omzet in logische acties. Je hebt een ziekte en die ziekte heet menselijke logica. Probeer er maar eens aan te ontsnappen, mensen zullen het niet begrijpen. Je produceert niets anders dan stront, ga maar na. Je bent niet wat je eet, maar je bent wat je doet en wat daar de resultaten van zijn. Je maakt alleen maar stront, dagen lang en af en toe laat je een scheet. Een scheet moet grappig zijn, want anders hebben we helemaal niets om te lachen. Sommige mensen gaan zelfs zo ver dat ze tegen scheten gevoelens van walging uiten. Dat vind ik zo abject. Dit zie ik als een poging om alles maar zoutloos en correct te maken. Correct is alleen leuk als het kapot gemaakt kan worden. Om correctheid maar even stevig bij de lurven te pakken en er keihard op te stampen. Bij voorkeur met je lul. Als je die niet hebt, dan doe je het maar met een voorwerp wat er op lijkt. Al dat gewauwel over dat raketten op penissen lijken en dus mannelijk gedreven imperialisme representeert. Onzin. Een penisvorm werkt namelijk gewoon beter en moet je niet in verband zien met een geslachtsorgaan. Soms is een sigaar gewoon een sigaar. Niet in het geval van Freud, want die was latent homoseksueel. Ik kan het weten.

Modern mysoginisme is overigens een zegening voor de vrouwenbeweging. Als het geen wat je probeert te bestrijden er niet is, valt er weinig te bestrijden. Geweld tegen vrouwen op een massale schaal, zal een equivalente reactie op wekken. Het moet wel visueel wel zijn, helaas, dat betekent veel bloed en losgerukte lichaamsdelen, verminking en dergelijke. Anders vinden mensen het niet interessant genoeg om er op in te gaan. Dan gaan ze gezinnen stichten, want dat is hip. Het is erg hip en erg onnodig. Ik wil geen kind. Een kind kan de tyfus krijgen. Letterlijk. Een kind zou enkel de vorm aan kunnen nemen van een spons die alle informatie die ik in het stop bewaard. Gebeurt dat niet, dan stamp ik het paradepaardje kapot. Dood. Fontanelletje-prik. Cola is ook lekker. Een baby in cola. Als experiment. Kijken of ‘ie weg rot. Denk het niet. Ik dompel mezelf altijd in liters cola. Het plakt, maar je moet mij niet vertellen dat een man en een vrouw niet hetzelfde zijn. Geloof ik namelijk helemaal niets van. Ik heb het zelf gezien. Het is totaal willekeurig. Geef me één reden waarom je niet met iemand van hetzelfde geslacht seks zou hebben en je mag niet zeggen dat het door een natuurlijk gegeven in jezelf komt. Wat blijft er dan nog over? Precies. Niets. Wetenschap is wat dat betreft een wapen. Hoe meer er wordt vast gesteld, hoe meer mensen er op terug zullen vallen. Stel nou dat die eend niet homoseksueel was, maar homoseksuelen zou dood bijten? Wat dan? Hadden we dan op eens wel ingezien dat de mens niets meer met de natuur te maken heeft. Mensen zijn allemaal hondenlullen, dus misschien hebben we toch nog iets met de natuur te maken.

Maar nu over iets anders. Waarom begon ik hier ook al weer aan? Die vraag is voornamelijk voor mezelf bedoeld. Ga ik er van uit dat iemand dit gaat lezen? Doe ik dat eigenlijk niet altijd? Een imaginatief, compulsief publiek. Waarom zou je anders al die woorden intikken. Een structuur maken van je gedachten. Wat bereik je daarmee? Meer structuur misschien. Misschien wel ja. Het kan ook anders. Het kan allemaal wel anders. Als er maar consensus bereikt wordt. Praktisch gezien dan. In je hoofd is het allemaal ok, maar je moet het misschien maar niet naar buiten brengen. Mensen kunnen er aanstoot aan nemen. Dat maakt het wel interessant eigenlijk. Stamp ze voor hun bakkes, houdt ze een spiegel voor. Spiegel kunnen kapot en dan zou het geluk opleveren, is dat zo denk je? Of was het nu slechte seks. Ik denk dat beiden niets, maar dan ook niets met elkaar te maken hebben. Ik heb gruwelijke seks. Als ik seks heb althans. Ik had het laatst. Ik vond twee euro op de grond en toen dacht ik ‘seks’. Dat was de laaste keer dat ik seks had. Geil hé? Ik vond van wel althans. Ik schep genoegen uit toevalligheden. Ik had een droom gisteravond. Over een snoep automaat. Mijn wereld. Jij ook. Ik wil alles in mijn mond stoppen. Goddomme lekker zeg! Er zaten snoep dingen in de automaat. Lekker. Ik pak even mijn schrift erbij want ik ben het kwijt. De gedachte. De droom. Ik ben gedesillusioneerd. Jij ook. Ik snap er niets van. Het schrift zegt dat ik mijn mond moet houden. Hé? Nee. Toch niet. Ik was het zelf. Ik luister nooit naar mezelf. Ik werk mezelf graag tegen. Anders verveel ik me maar. Ik wil verhuizen.

Naar een andere plek.

Boter kaas en eieren. Nee. Het was iets anders. Een automaat. Ik weet het weer. Er dreigden allemaal snoepjes naar beneden te vallen. Goddomme, wat had ik zin om zo’n snoepje in mijn mond te stoppen. Jij zou hetzelfde gedacht hebben. Geef maar toe. Geef jezelf over aan je aardse lusten. Er is niemand die je er voor zal straffen, tenzij je dat zelf doet. Ik ben een alleenheerser. Moet je maar eens op letten. Ik eet die hele automaat op als ik wil. Vieze troep. Jakkie. Het had alleen maar een stomp nodig. Een goed harde stomp tegen de zijkant van de automaat. Komt daar iemand aan. Iemand die ik ken. Tilt die automaat bijna helemaal op. Raar hé? Nee. Geen waarde oordelen vandaag. Ik heb geen zin om dat te doen. Veels te veel moeite, joh. Doe je dat altijd? Hé? Waarom dan? Voel je je daar goed bij? Zou je dat leuk vinden als mensen dat ook bij jou doen? Zeggen ze dat dan tegen je? Dan lopen ze op je af en dan zeggen ze; ‘je bent een vrouw van 21 en je ziet er redelijk goed uit, ik zou mijn piemel wel in je stoppen.’ Of gaat dat subtieler? Waarom zouden ze dat doen? Mag het niet een keer duidelijk zijn.? Wat mij betreft wel. Kijken of de spiegel nog werkt. Ik weet het. Ik ben hypocriet. Jij ook.

Stampt dat meisje met het korte, rood geverfde haar tegen dat ding aan. Ze leek het bijna op te tillen. Ik wist helemaal niet dat ze zo sterk was. Dan te denken dat ik laatst naast haar zat. Ze had me zo kunnen fijn knijpen. Deed ze niet. Volgens mij is ze wel lief, maar ik wil er geen waarde oordeel aan vast plakken. Kut. Al gedaan. Laat maar. Ik geef het op. Er kwam ontzettend veel snoep naar beneden gevallen. In mijn zakken gestopt. Waarom? Weet ik niet. Ik wilde het misschien elders op eten. Freud betasten. Lekker repen in mijn mond stoppen. Kan niet. Abject en infaam, vraag maar aan Bram. Hij weet er alles van. Moet je niet bij mij mee aan komen zetten. Dat zegt hij altijd. Viespeuk. De alfa-viezerik. Vies zijn is soms ook best lekker. Een viezerik heeft ten minste wel een schone ziel. Onzin natuurlijk. Allemaal onzin. Jij bent ook onzin. Sommigen beweren van niet. Grotere onzin is dat. Ik ook.

Er kwam niet alleen snoepjes uit. Er kwam ook nog eens geld in het laatje. Letterlijk. Geld wat je normaal terug krijgt als je er te veel geld in hebt gestopt. Bier voor een euro. Daar kwam het door. Ik heb er geen andere verklaring voor. Zegt het voort. Als een lopend vuurtje. Altijd naar je portemonnee. Laat je recht gelden. Jij bent de consument, dus jij bepaald. Jij betaalt en bepaald. Wat bepaal je dan? Wat er gekocht wordt. Oh. Dat is leuk. En wat doe ik dan als ik niets koop? Het systeem om zeep helpen. Kapot maken. Lekker. Ik wil snoep. Nu. Ik wil destructie in een verpakking. Sodom en gomorra in een doos. Mijn lul. In die kut van je. Die natte, vlezige. Lekker, dingen kapot maken. Het systeem blaast zichzelf op. Hoe? Weet ik veel. Te veel snoepjes. Ik geloof dat ik moet kotsten. Wat mag dat dan wel niet kosten? Wat? Moet ik daar ook al voor betalen? Uiteraard. Je kan er niet aan ontkomen. Ah, kak. Ja, precies. Stront. Je bent niets. Een nietsnut. En ik ben de keizer van mijn rijk, de god van mijn religie. Jij ook.

Iets shockerends

Een tijd terug, iets meer dan een half jaar, om niet precies te zijn, had ik een aankondiging gedaan dat ik iets shockerends zou gaan schrijven en plaatsen op mijn blog. Vervolgens had ik iets geplaatst wat hoogstens vulgair en misschien ook wel grappig over kwam, maar shockerend was het niet en ik denk te weten wat daarvan de oorzaak is.

Shockerende dingen kunnen niet verzonnen worden, ten minste echt shockerende dingen. Als iets zijn weerspiegeling niet terug vindt in de realiteit wordt het al gauw absurd, bizar en ongeloofwaardig. Ik was me er destijds niet vol van bewust en daardoor had ik de illusie dat ik het wel zou kunnen doen. Ik kreeg van verscheidene mensen te horen dat ze het wel goed vonden, waarvoor dank, maar dat het niet shockerend was. Ik had me er op den duur bij neer gelegd, maar bleef wel met de vraag achter: "waarom kan ik niets shockerends schrijven?"

Ik vraag me dat niet zo maar af. Het vindt zijn weerslag in een ander verlangen, namelijk het verlangen om 'shockerend' te kunnen schrijven. Dat is natuurlijk nog geen reden op zich, maar ik ben er nog niet helemaal achter waarom ik dat dan weer wil. Wellicht heeft het te maken met de voldoening die het geeft als mensen hun kaken naar beneden vallen. Dit zie je natuurlijk niet direct gebeuren, maar het zit wel in je achterhoofd als je weg aan het tikken bent. Het is een verlangen die helpt om individuele werken interessant uit de verf te laten komen, maar daarbij kan de spreker geforceerd over komen omdat 'ie door mij in een keurslijf wordt geduwd. Het nadeel er van is dat het moeilijk wordt om langere stukken te schrijven die coherent aan elkaar zitten omdat je niet naar een nabij gelegen 'shockerend' punt kan werken.

De laatste tijd heb ik daarentegen weinig shockerende dingen gezegd, althans, ik heb mijn wellicht controversiële ideeën juist zo humaan mogelijk gebracht, zonder een 'punch in the face' na te geven. Dit stelt mij, denk ik, in staat om terug te komen op teksten en er meer aan toe te voegen, omdat het niet 'af' is. Het blijft een doorlopende gedachtegang die er naar verlangt om verwoord te worden. Onzin natuurlijk, woorden kunnen helemaal niets verlangen, hoogstens verlangen uitdrukken, maar het stelt mij wel in staat om op dingen door te breien. Anderen kunnen er beter op in haken en zo makkelijker uit de tekst halen wat er in zit, zonder dat ze eerst door alle mist heen moeten kijken.

Sommige dingen wil ik nog best verhullen, voor de amusementswaarde, in een dikke laag nevel of woordenpoep. Ik denk zelfs dat een combinatie van beiden erg goed mogelijk is en dat de afweging tussen beiden een belangrijk hulpmiddel zou kunnen zijn bij het schrijven van een goed fictief boek. Als je goed in je achterhoofd houdt wat het grotere symbool van je verhaal zou moeten zijn, kun je makkelijker kleine structuren daar aan vast kleven en dat ben ik ook zeker van plan. Overigens is dit blog-bericht vooral aan mezelf gericht, want het is pseudo-filosofisch geouwehoer waar je waarschijnlijk helemaal niets aan hebt. Dat terzijde, het is je misschien wel opgevallen dat dit bericht ook niet perfect is gestructureerd, maar dat is soms het nadeel van het hebben van een 'scatterbrain'.

Ik zat laatst met een existentieële crisis en vaak na zo'n ding probeer ik me naarstig te focussen op dingen die ik belangrijk vindt, zoals het schrijven van teksten. Alleen maakte die crisis nu dus plaats voor het constant malen van nieuwe ideeën in mijn hoofd die er niet lekker uit kwamen rollen. Ik schrijf ze nu allemaal op en doe waarschijnlijk maar met de helft iets serieus. Het levert in ieder geval iets op. Ik zal zien. Ik laat het je wel weten wanneer er weer iets interessants komt. Oh ja, misschien iets met rood haar.

Alleen thuis en de verscholen geboden in een kinderfilm

Tortelduifjes zijn altijd samen

Hard schreeuwen kan je leven redden

Kralen kettingen kunnen altijd van pas komen

Als je zet dat je van iemand houdt, ga dan op je Knieeën.

Geef altijd anderen de schuld

Weest niet bang om op oude vertrouwde methodes terug te vallen

Doe je voordeel met bekend terrein

Wees innovatief als je mensen pijn wilt doen

Andere mensen zijn eng in het donker

Geloof niet in schone schijn

Mensen die niet praten hebben meestal iets kwaads in de zin.

Blind zijn scherpt de zintuigen

Alleen geld kan mensen er van weerhouden om te leven

Misschien dat genoeg praatjes wel degelijk gaatjes vullen

Een mensenleven kan opgeofferd worden, zolang anderen er profijt van hebben.

Mensen vertrouwen kan je vertrouwen schaden, maar mensen niet vertrouwen geeft je minder vertrouwen.

Duivenpoep schrikt mensen af

Slechte daden zijn niet slecht als je daarna iets goeds doet

Beloof niks dat je niet kunt waar maken

Maak van tevoren een plan als je aan iets groots begint.

Schuw geen extreme middelen

Laat je nooit overbluffen

Beveilig dingen die waardevol zijn

Wees voorzichtig als je uit het raam springt

Onderschat je tegenstander nooit

Je tegenstander is nooit oprecht

Koop bivakmutsen als je iets gaat over vallen

Ga altijd subtiel te werk.

Mompelen betekent niets

Kijk waar je loopt

Graaf nooit je eigen graf

Gereedschap kan ook tegen je werken

Zorg dat je kast is opgeruimd om ongelukken te voorkomen

Schroom niet om het licht aan te doen

Verf heeft niet altijd een estethische meerwaarde

Je vijand folteren is geoorloofd

Steek nooit je hoofd in een toilet

Als je muts in brand staat, doe deze dan af

Beton kan ook voor destructieve doeleinden gebruikt worden

Evenwicht en balans zijn essentieel als je hogerop wilt komen.

Beloop nooit het pad van de vijand, die is daardoor beter voorbereidt

Probeer je nooit op ijs te bevinden, het is namelijk altijd glad

Vertrouw op je vrienden als je ze nodig hebt, maar alleen als zij er ook baat bij hebben.